Πέμπτη, 30 Μαΐου 2013

Ο ρατσισμός έξω και μέσα μας (η αλήθεια να λέγεται)

Ο νέος μας γείτονας και φίλος, ο Στηβ, είναι χριστιανός Νιγη-ριανό-Αμερικανός (πρώτης γενιάς) που κάνει μεταπτυχιακά στη Μέιγιο Κλίνικ. Κάθε απόγευμα, μετά τα μαθήματα και την πρακτική του, μαζί με ένα συμφοιτητή και φίλο του, τον Μάτζυ (που είναι μουσουλμά-νος) έρχονται σπίτι και παίζουν με τη Μαρία-Φωτεινή για μία και δυο ώρες. Η Μαρία-Φωτεινή έχει τον τρόπο της να κλέβει καρδιές από καλές ψυχές και να δείχνει την ευγνωμοσύνη της. (Ρότσεστερ., Ιούνιος 2013)



Εμείς ως οικογένεια (στη Λευκωσία ζούμε) βιώνουμε το ρατσισμό σε βάρος τής κόρης μας η οποία πάσχει από βαριά επιληψία και ψυχοκινητική καθυστέρηση.

Τι να σου κάνουν οι άλλοι, όταν, ώρες-ώρες δείχνουν να μη θέλουν την παρέα της ούτε κάποια από τα ξαδελφάκια της. Γενικώς, οι πάντες (με ελάχιστες εξαιρέσεις) την αποφεύγουν: άλλοι επειδή δεν θέλουν να την βλέπουν από... οίκτο ("κρίμα, μάνα μου, παίρνει πολλά φάρμακα"). άλλοι επειδή τους χαλάει το σκηνικό ("πώς γίνεται ένα τόσο όμορφο κορίτσι να είναι καθυστερημένο;") και άλλοι γιατί έχουν πολύ πιο σοβαρές ασχολίες από το να ξοδέψουν το χρόνο τους σε ένα "εντεκάχρονο ιδιότροπο και επιληπτικό".

Αντίθετα, όταν τα καλοκαίρια το παιδί και η μανούλα πηγαίνουν για επανεξέταση και θεραπεία σε μια μικρή πολιτεία των ΗΠΑ, κάτω από τα σύνορα με τον Καναδά (όπου μένουν κοντά στο νοσοκομείο για τέσσερις ή και για πέντε μήνες), εκεί η κόρη μας χαίρεται τη ζωή της, τους φίλους της και τα παιδάκια στις παιδικές χαρές και τη γειτονιά! Εκεί είναι παντού μα παντού όχι απλώς αποδεκτή, αλλά και επιθυμητή! Πιάνει κουβέντα με παιδιά (στα αγγλικά), τα αγκαλιάζει, τρέχουνε, γελούνε, φωνάζουνε, χορεύουν!

[Την πρώτη μέρα που φτάσανε (στις 7 Μαϊου), δεν έκλεισε μάτι. Περίμενε να ξημερώσει, γιατί ήξερε ότι το πρωί θα την επισκέπτονταν ο Αμούγια, η Σιένα και η Σέιτζ -υιοθετημένα παιδάκια από την Ινδία. "Κοιμήσου, αγαπούλα μου", την εκλιπαρούσε η μανούλα. "Όχι, εγώ περιμένω τους φίλους μου", απαντούσε η κορούλα μας σθεναρά και με ανυπομονησία.]

Ο ρατσισμός που υφίσταται η διαφορετικότητα τής κόρης μας στην κυπριακή κοινωνία και η αποδοχή που απολαμβάνει από τη συγκεκριμένη αμερικάνικη μικροκοινωνία, δεν σημαίνει ότι όλοι οι Κύπριοι της Λευκωσίας είναι γενικώς και αορίστως ρατσιστές και όλοι οι Αμερικανοί τού Ρότσεστερ τής Μινεσότα είναι αντιρατσιστές (ασχέτως εάν η συμπεριφορά των πρώτων είναι ραστιστικότατη, ενώ των άλλων όχι).

Σημαίνει κάτι άλλο: ότι εκεί, στο Ρότσεστερ, για συγκεκριμένους λόγους και κοινωνικές συνθήκες, ο κόσμος έχει περάσει από την ανεκτικότητα στην αποδοχή τής διαφορετικότητας, ενώ εδώ, για τους αντίθετους ακριβώς λόγους, ο κόσμος δεν πλησίασε ούτε καν στην ανεκτικότητα έναντι τής διαφορετικότητας (παρά το γεγονός ότι κατά την τελευταία δεκαετία έχουν γίνει και στην Κύπρο τεράστια άλματα υπέρ της ανεκτικότητας σε άλλους τομείς).

Ποιοι είναι αυτοί οι λόγοι; Νομίζω μπορούμε να τους εικάσουμε:

Εκεί, στο Ρότσεστερ, όπου βρίσκεται και το τεράστιο και υπερσύγχρονο νοσοκομείο που λέγαμε, η κοινωνία είναι πολυεθνική (όπως συμβαίνει και στα περισσότερα αστικά κέντρα των ΗΠΑ) και ευαίσθητη προς τα άτομα με προβλήματα υγείας (καθώς το εν λόγω νοσοκομείο είναι ειδικευμένο στους καρκίνους, στα νευρολογικά και στα ορθοπεδικά με την προσθήκη τεκ-μελών). Παράλληλα τα παιδάκια εξ απαλών ονύχων εξοικειώνονται με τη διαφορετικότητα, χάρη στις "πολύχρωμες" παιδικές εκπομπές (πχ ο "Μπάρνυ") όπου συμμετέχουν, αναλογικά, ταλαντούχα παιδιά κάθε φυλής και χρώματος. Χώρια τούς δασκάλους των οι οποίοι είναι επαρκώς, εμπράκτως και ενσυνειδήτως αντιρατσιστές (διαφορετικά θα μένανε στην ανεργία  - εκεί η αντιρατσιστική νομοθεσία δεν είναι παίξε-γέλασε).

Τίποτε από τα παραπάνω δεν συμβαίνει στην κυπριακή κοινωνία. Και πολυεθνική δεν είναι (με τους Τουρκοκυπρίους μας χωρίζει η... νεκρή ζώνη και πολλά άλλα συμφέροντα αληθινά ή και φαντασιακά), και η διαφορετικότητα αντιμετωπίζεται, στην καλύτερη περίπτωση, με οίκτο: ομοφυλόφιλος είναι; Κρίμα, μάνα μου! Παραπληγικός είναι; Κρίμα, μάνα μου! Καρκίνο έχει; Κρίμα, μάνα μου! Ευτραφής είναι: Κρίμα, μάνα μου. Και πάει λέγοντας... Αμέσως δε, μετά την επιφωνηματική εκδήλωση οίκτου, ακολουθεί η... αποστροφή και η... στροφή...

Οι συνθήκες ζωής, λοιπόν, και η όποια περιρρέουσα υπαρκτή ή ανύπαρκτη, εδραιωμένη ή αναιμική κουλτούρα ανοχής/αποδοχής, μάς κάνουνε έτσι ή αλλιώς. Και εγώ, αν δεν είχα την εντεκάχρονη κόρη μου βαριά άρρωστη, αν δεν είχαμε υποστεί τον κοινωνικό της αποκλεισμό, θα ήμουνα άραγε τόσο ευαίσθητος (όσο ελπίζω ότι είμαι) προς τα παιδιά με ειδικές ανάγκες και την πάσης φύσεως διαφορετικότητα;

Μέσα στις εν λόγω συνθήκες όμως, θα πρέπει να συμπεριλάβουμε και την παιδεία μας, ό,τι δηλαδή απορρέει από την υγιή παράδοση τού ανθρωπιστικού ορθολογισμού και διαφωτισμού. Και εδώ το Σχολείο παίζει το ρόλο του, καλώς ή κακώς, επειδή όσα βιβλία και αν διαβάσουν οι μαθητές, αν οι δάσκαλοι και οι καθηγητές ραστιστοφέρνουν εν αγνοία τους, τότε όλα είναι μάταια...

Είναι και αυτός ένα λόγος για το οποίον επανειλημμένα έχουμε σκεφτεί να μεταναστεύσουμε σ΄ εκείνη την πόλη των ΗΠΑ που λέγαμε, διότι εξ αντικειμένου είναι φιλική προς τις διαφορετικότητες. Και θα το πράτταμε, αν μας το επέτρεπαν τα οικονομικά μας. (Η Λευκωσία θα χρειαστεί 200 χρόνια μέχρι να αποκτήσει αντισώματα κατά των [λανθανόντων και μη] ρατσιστικών έξεων, στάσεων και συμπεριφορών - αν τα αποκτήσει ποτέ.)

Θα κλείσω με μια αποσπασματική κριτική προς το γνωστό παραμύθι τού Αντερσεν «Το Ασχημόπαπο», που μάλλον αστόχαστα το χρησιμοποιούνε οι παιδαγωγοί με αντιρατσιστική διάθεση.

Καταλήγει ο Αντερσεν:

[Λέγανε όλοι] «Ο νέος είναι ο ομορφότερος, τόσο νέος και τόσο αρχοντικός!» Όλοι οι υπόλοιποι κύκνοι υποκλίνονταν μπροστά του. Τότε ο νεαρός κύκνος αισθάνθηκε ντροπή και έκρυψε το κεφάλι του μέσα στις φτερούγες του, αισθανόμενος τόσο περίεργα που και ο ίδιος δεν μπορούσε να εξηγήσει. Αισθάνθηκε μεγάλη ευτυχία αλλά καθόλου υπερηφάνεια, καθώς μία καλή καρδιά δεν αισθάνεται ποτέ υπερηφάνεια. Θυμόταν όταν όλοι τον κορόιδευαν και τώρα άκουγε όλους να λένε ότι είναι το ωραιότερο από όλα τα ωραία πουλιά. Οι πασχαλιές έσκυβαν προς το μέρος του στο νερό, ο ήλιος έλαμπε ζεστός και δροσιστικός. Τίναξε τα φτερά του, ο λεπτός λαιμός σηκώθηκε και από καρδιάς πανηγύριζε: «Τόση τύχη δεν τολμούσα ούτε να την ονειρευτώ όταν ήμουν ακόμη το ασχημόπαπο!»

Φρονώ, αγαπητοί φίλοι, όπως θα διαπιστώσατε και εσείς, ότι το παραμυθάκι του Άντερσεν είναι μόνο κατ΄ επίφασιν αντιρατσιστικό. Ναι μεν παρουσιάζει το δράμα (τον κατατρεγμό και τον αποκλεισμό) που αρχικά υφίσταται το Ασχημόπαπο, ωστόσο ο αφηγητής στο τέλος αποκαλύπτει στην... κοινωνία ότι έκανε λάθος που το εδίωκε, αφού το Ασχημόπαπο δεν προοριζόνταν για... άσχημος ενήλικας, αλλά για ένας πανέμορφος Κύκνος!

Με άλλα λόγια, στην καρδιά του μύθου δεν βρίσκεται ο σεβασμός προς την διαφορετικότητα, αλλά ο ύμνος της υπεροχής και της... εκδίκησης που πήρε το... ασχημόπαιδο, για το οποίο κανείς τάχα δεν ήξερε ότι διέθετε... γονίδια αρχοντικά που το προόριζαν για... πρίγκηπα τής ομορφιάς! (Βέβαια, και αυτή η κριτική προσέγγισή μου έχει τον αντίλογό της. Ας μην σας βαρύνω όμως και με αυτόν)

Αυτά και συγγνώμη για τη βιαστική μου πολυλογία.
Με εκτίμηση, Κάπα

http://www.lifo.gr/mag/columns/5711?comments_page=2&comments_order=o#comments   Σχόλιο που έκανα με αφορμή το πρόσφατο κείμενο του αγαπημένου φίλου μας Νίκου Δήμου "Μην υποτιμάτε το ρατσισμό μέσα σας"




Greek Barney Theme

Lyons Partners

20 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

http://www.washingtonpost.com/blogs/worldviews/wp/2013/05/15/a-fascinating-map-of-the-worlds-most-and-least-racially-tolerant-countries/
Παντως δεν τα πατε τοσο ασχημα οσο η Γαλλια.
Σαρα

paragrafos είπε...

Παλαιότερα ο Πουζάντ και μετά ο Λεπέν αποδεικνύουν ότι στη Γαλλία υπάρχει βαθύ υπόστρωμα ρατσισμού. Το βλέπουμε και από τις μαζικές διαδηλώσεις κατά του γάμου των ομοφυλοφίλων.

Αν αγαπάς τον άλλον, τον αποδέχεσαι όπως είναι, δεν προσπαθείς να του επιβάλεις τα δικά σου γούστα. Τέλος πάντων...

harrysmatical είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
harrysmatical είπε...

Εκτός κλιματος & διεγραψα το προηουμενο..
Το θεμα ειναι..ατερμονο.
Χρειαζεται συμφωνια στο τι ειναι
& τι δεν ειναι ρατσισμος ...

Ας πουμε κατι ευχαριστο...

Τα νεα απο Αμερικα...

paragrafos είπε...

Καλά να νέα από ΗΠΑ.

Τελικά το παιδί δεν πάσχει από διάρροιες. Όλες οι εξετάσεις έδειξαν ότι πάει καλά. Απλώς η πολυήμερη δυσκλοικιότητα λόγω των φαρμάκων εξελίσσεται μετά σε φαινομενική διάρροια. Μάλλον θα διπλασιάσουμε το γλούκολαξ σε καθημερινή βάση, ώστε να αναζητηθεί μία ισορροπία.

Να και κάτι καλό!

Το άσχημο είναι ότι εκεί η Αντιγόνη είναι ουσιαστικά μόνη της. Οι κοπέλες που προσλαμβάνει και τις χρυσοπληρώνουμε, δεν ξέρουν να βοηθήσουν. Έτσι είναι μονίμως εξοντωμένη!!! Άσε με τις καθαρίστριες που αρνούνται να... σιδερώσουν και το σιδέρωμα είναι αυτό που χρειαζεται περισσότερο...

Κακά τα ψέματα, η καθημερινότητα μιας μητέρας με παιδά βαριά άρρωστο είναι απίστευτα κοπιαστική (χώρια το ψυχοφθόρο της όλης κατάστασης).

tweety (Μαρία) είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
harrysmatical είπε...

Εγω μολις βρω κομποδεμα,φευγω για Μαιαμι ...Ευτυχως που πολλοι ειναι μαζοχες κι ετσι εχει μονο 500χ πληθυσμο,αντι για...8 εκ...οπως η ΝΥ...

paragrafos είπε...

Χάρρυ, έτσι και μάθεις πόσα είναι να ενοίκια στο Μαϊάμι, θα φωνάξεις μάι μάμυ...

Ανώνυμος είπε...

Πολυ ωραια η φωτογραφια.

harrysmatical είπε...

Ωπ,σ'επιασα αδιαβαστο...

$1800 για βιλ(λ)λα 250τ.μ στο Χομστεντ, 2006, 5 υ/δ,2.5 λουτρα.πισινα,οικοπεδο 600τμ.

Σε οικισμο περιφραγμενο, με πισινα,γυμνασστηριο,μπασκετ,τεννις ,κλαμπ κλπ...

45'απο κεντρο.

Στο Μαιαμι Μπητς ,3αρι , 90-100τ.μ,50 ετων,με θεα πολη,αλλα ιδιωτικη παραλια, μονο $ 300-400χιλ.

Δηλαδη,τζαμπα..
.
Οι νεοπλουτοι ας δωσουν 4 χιλ για Κοραλ Γκεημπλς( "Ψυχικο/Φιλοθεη")
& 1 εκ για φατσα θεα ωκεανο...

paragrafos είπε...

Χάρρυ, ξέρω ένα ελικόπτερο, Bell B206 JetRanger, δύο ετών σε αρίστη κατάσταση που πωλείται σε τιμή ευκαιρίας, μόλις 140 ευρώ!!

Τίποτε, αν σκεφτεί την αρχική τιμή του που ειναι εφτακόσιες χιλιάδες.

Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι μπορώ να το... αγοράσω!!!

harrysmatical είπε...

Ωρες ωρες λες λογια που υποτιμουν τη νοημοσυνη σου...

Τα $1800 για νοικι βιλλας & τα $400 χιλ για διαμερισμα στο Μαιαμι Μπητς με ιδιωτικη παραλια,ειναι οντως προσιτα .για ενα ζευγαρι Αμερικανων μεααιας ταξης & οντως κελεπουρι,για τα οσα προσφερουν...

paragrafos είπε...

Οκ. Εγώ έκρινα εξ ιδίων τα αλλότρια, δεν πήγε το μυαλό μου στο μέσο αμερικανό.

Όμως, μιλώντας και με ένα σωρό γνωστούς στις ΗΠΑ, μαθαίνω ότι τα πράγματα παραμένουν δύσκολα για όλους.

Ακόμη και οι ευκατάστατοι φοβούνται το αύριο. Φαίνεται πως η ανασφάλεια είναι φαινόμενο που χτυπάει ακόμη και εκείνου που παραπονιούνται αδικαιολόγητα.

harrysmatical είπε...

Η Αμερικη ειναι η μονη χωρα οπου ο φτωχος ζει καλα...

Κυριο στοιχειο πλουτου...
η... βιλαρα...

Οταν λενε " σπιτι" εννοουν
μονοκστοικια 200τμ, σε οικοπεδο 400-800 τμ.,με πισινα...

Ξυλινο μεν & φτηνο σε υλικα,αλλα...αρχοντικο...

Σπιτια,
ΙΧ (ιδιως μτχ ),
σκαφη (ιδιως μτχ ) ,
γυναικες ( ...ιδιως μτχ...).
ολα φτηνα.
( αστειο...)

Ανώνυμος είπε...

Καλησπέρα σας από Ελλάδα,

Είμαι στο ιντερνετ απόψε με αφορμή, κυρίως, μιά κακή διάθεση λόγω διάφορων προσωπικών προβλημάτων (όχι της κατηγορίας που δεν λύνονται με τίποτα, οφείλω να ομολογήσω) και "γκουγκλάροντας" αναζητήσεις γύρω από ψυχολογία, ψυχολογικά αδιέξοδα και τρόποι αντιμετώπισης κ.τ.λ., βρέθηκα εντελώς τυχαία, μέσω "συνδέσμων" σε κάποιο blog, στο blog σας και στην ανάρτησή σας αυτή.

Δύο είναι αυτά που θέλω να σας εκφράσω:

1) Δεν έχω συναντήσει συχνά κάποιον άνθρωπο που να είναι τόσο ειλικρινής στην αυτοκριτική του, όπως εσείς(αναφέρομαι στο ότι με μιά βαθειά ανθρώπινη ειλικρίνεια λέτε "θα ήμουν άραγε τόσο ευαίσθητος στην διαφορετικότητα αν δεν είχαν υπάρξει οι συγκηρίες της ζωής μου;") Μην το πάρετε σαν έπαινο αυτό. Έχει απλά σημασία για εμένα που συναντώ κάτι τέτοιο, βαθειά ανθρώπινο επαναλαμβάνω και με αγγίζει πάρα πολύ. Έχω βιώσει προσωπικά, συναισθήματα μη-αποδοχής διαφορετικότητας, με ιδιαίτερα επώδυνα αποτελέσματα. Βέβαια, οφείλω και πάλι να ομολογήσω πως η διαφορετικότητα αυτή την οποία εγώ έχω βιώσει είναι της ποιότητας εκεινης που δεν μπορεί να διαμορφώσει συνθήκες ακραίου αποκλεισμού για το άτομό μου.

2) Με ΚΑΘΕ σεβασμό στην ευγένεια, την ανθρωπιά και την ειλικρίνεια με την οποία μιλάτε για την οικογένειά σας, θα ήθελα να σας πω πως συγκινήθηκα και ένιωσα πολύ λίγος, αχάρηστος και πλεονέκτης όταν διάβασα για την ΥΠΕΡΟΧΗ ΓΕΜΑΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΕΚΦΡΑΣΗ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΚΟΡΗΣ ΣΑΣ ΟΤΙ "ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΝΑ ΔΕΙ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΤΗΣ ΚΑΙ ΓΙ'ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΚΟΙΜΑΤΑΙ"

Με βαθειά εκτίμηση

harrysmatical είπε...

Βαλε κανα ταξιωδιτικο να αλλεγραρουμε...

paragrafos είπε...

Χάρρυ, σήμερα είναι ένα πολυαναμενόμενο κρίσιμο ραντεβού με το γιατρό μας, οπότε...

harrysmatical είπε...

Περιμενουμε τα καλα νεα...

Γλυκερία Καρύδη είπε...

ΠΟΝΕΜΕΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΟΙ ΤΙΓΥΡΩ.ΟΧΙ ΟΛΟΙ ΕΥΤΥΧΩΣ.ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΣΕ ΚΑΤΑΛΑΒΩ ΓΙΑΤΙ ΚΑΙ ΕΓΩ ΒΡΙΣΚΟΜΑΙ ΣΕ ΠΟΛΕΜΟ .ΚΑΙ ΛΕΩ ΠΟΛΕΜΟ ,ΟΧΙ ΑΓΩΝΑ ΕΧΟΝΤΑΣ ΕΠΙΓΝΩΣΗ ΤΩΝ ΛΟΓΩΝ ΜΟΥ.ΛΟΙΠΟΝ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΜΑΚΡΥΓΟΡΩ ΠΑΙΔΙΚΗ ΜΟΥ ΦΙΛΗ ΑΝΤΙ ΝΑ ΜΕ ΕΜΨΥΧΩΣΕΙ Η ΕΣΤΩ ΝΑ ΜΕΙΝΕΙ ΣΙΩΠΗΛΗ ΜΟΥ ΕΙΠΕ:ΕΙΣΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΟΤΑΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΞΕΡΕΙ ΤΙ ΠΕΡΝΑΣ ΛΕΕΙ ''ΕΥΤΥΧΩΣ ΘΕΕ ΜΟΥ ΠΟΥ ΤΟ ΕΔΩΣΕΣ ΣΕ ΑΥΤΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΕ ΜΕΝΑ''
ΤΙ ΝΑ ΠΕΙΣ;

paragrafos είπε...

Ο/Η Γλυκερία Καρύδη είπε...

ΠΟΝΕΜΕΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΟΙ ΤΙΓΥΡΩ.ΟΧΙ ΟΛΟΙ ΕΥΤΥΧΩΣ.ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΣΕ ΚΑΤΑΛΑΒΩ ΓΙΑΤΙ ΚΑΙ ΕΓΩ ΒΡΙΣΚΟΜΑΙ ΣΕ ΠΟΛΕΜΟ .ΚΑΙ ΛΕΩ ΠΟΛΕΜΟ ,ΟΧΙ ΑΓΩΝΑ ΕΧΟΝΤΑΣ ΕΠΙΓΝΩΣΗ ΤΩΝ ΛΟΓΩΝ ΜΟΥ.ΛΟΙΠΟΝ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΜΑΚΡΥΓΟΡΩ ΠΑΙΔΙΚΗ ΜΟΥ ΦΙΛΗ ΑΝΤΙ ΝΑ ΜΕ ΕΜΨΥΧΩΣΕΙ Η ΕΣΤΩ ΝΑ ΜΕΙΝΕΙ ΣΙΩΠΗΛΗ ΜΟΥ ΕΙΠΕ:ΕΙΣΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΟΤΑΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΞΕΡΕΙ ΤΙ ΠΕΡΝΑΣ ΛΕΕΙ ''ΕΥΤΥΧΩΣ ΘΕΕ ΜΟΥ ΠΟΥ ΤΟ ΕΔΩΣΕΣ ΣΕ ΑΥΤΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΕ ΜΕΝΑ''
ΤΙ ΝΑ ΠΕΙΣ;

16 Αυγ 2013 - 7:50:00 μ.μ.
-------------------

Αγαπητή Γλυκερία,
Η Φίλη σου το είπε για να σε εμψυχώσει, απλώς δεν τον είπε σωστά. Ήθελε εκφράσει το θαυμασμό της που μπορείς και αντέχεις, ενώ άλλοι δεν θα μπορουσαν. Αυτό, νομίζ ω, ήταν το νόημα. Όμως έτσι όπως διατύπωσε τη σκέψη της...

Με εκτίμηση,
Κάπα